Suriname op weg naar modernisering

Op het ministerie van Binnenlandse Zaken in Paramaribo vond onlangs een opmerkelijke presentatie plaats. Die oogde misschien wel bescheiden, maar was inhoudelijk van buitengewoon groot belang. Er werd geen nieuw beleidsplan gelanceerd en er stond ook geen reorganisatie op de agenda. De kern van de bijeenkomst was fundamenteler: de erkenning dat een moderne overheid alleen goed kan functioneren als zij blijft leren en zich voortdurend ontwikkelt.

Prekash Ramsingh lijkt geen man van grote woorden. Maar zijn daden zijn des te groter en worden zonder twijfel toegepast in zijn liefde voor Suriname. Eyesonsuriname vraagt het geïntrigeerd wat volgens hem de grootste mentale barrières binnen het ambtelijk apparaat zijn?

En zijn antwoord is even verassend als uitgebreid. Maar duidelijk:” Ik spreek over Suriname onderweg naar een lerend land. Wij zijn constant in contact met werkgevers en die klagen dat zij geen goede en geschoolde mensen kunnen krijgen. Dat vonden wij vreemd en hebben daarom ook een marktonderzoek gedaan. Helaas constateren wij dat het gemiddelde opleidingsniveau van de jonge Suriname niet best is gesteld. Veel te laag opgeleid. Dat je dit constateert is een maar wat kun je eraan doen vroeg ik aan de werkgevers?”, zegt hij en gaat voegt er aan toe. “Dus hebben wij het concept People in Control, PinC ontwikkeld.

PinC is echt gericht op de jongere en biedt een keer per jaar een debat over thema’s die relevant zijn voor de toekomst van de jongeren. In het debat kunnen ze in discussie gaan met werkgevers over de thema’s zoals: Wat zijn de goede werknemersvaardigheden, welke perspectief hebben wij in dit land, wat maakt een werkgever een goede werkgever, het ontwikkelen en behouden van talent, hoe kijk je aan tegen de een goede burger, dus burgerschap etc.

Naast de debatten hebben wij als organisatie samen met een aantal werkgevers en SkillsTown besloten alle jongeren de mogelijkheid te geven om gratis trainingen te volgen waar de Surinaamse werkgevers behoefte aan hebben, digitale vaardigheden, ondernemersvaardigheden, 21st Century Skills, burgerschap etc. om en paar te nomen.

Op dit moment maken ongeveer meer dan 2000 jongeren gebruik van het aanbod en daarmee versterken zij ook hun carrière op de arbeidsmarkt.  Dus samen leren, gebruik maken en in een arbeidsmarkt mag je fouten maken en die simulatie geldt ook voor het land. Er moet fors geïnvesteerd worden in de jonge Surinamer want het land heeft veel expertise nodig. “

In een wereld waarin digitalisering, geopolitieke verschuivingen en veranderende maatschappelijke verwachtingen elkaar razendsnel opvolgen, is stilstand geen optie. Voor Suriname betekent dit dat de kwaliteit van het bestuur direct samenhangt met de kwaliteit van de mensen die het uitvoeren. Investeren in ambtenaren is dus geen luxe, maar een voorwaarde voor vooruitgang.

Directeur Nasir Eskak onderstreepte dat professionalisering van het ambtelijk apparaat geen bijzaak is, maar een structurele pijler van goed bestuur. Suriname staat voor grote uitdagingen: economische hervormingen, digitale achterstanden en institutionele versterking. Zulke vraagstukken vragen om een overheid die niet alleen reageert op problemen, maar vooruitkijkt, reflecteert en zich aanpast.

Gastspreker Prekash Ramsingh werkte dit verder uit onder zijn geliefd thema “Suriname, onderweg naar een lerend land”. Zijn verhaal ging verder dan technologie of trainingen alleen. Hij sprak over mentaliteit, organisatiecultuur en institutionele veerkracht. Een lerende overheid is volgens hem een overheid die fouten durft te analyseren, kennis deelt en actief bouwt aan verbetering. Niet ad hoc, maar structureel.

Op onze vraag over digitalie platforms is Ramsingh scherp: “Digitale platforms geven de flexibiliteit om te leren op elk moment dat je uitkomt. Dat geeft perspectief en een eigen inrichting van je dagelijkse tijden.

Wat betekent ‘kennisbehoud’ concreet in een overheid waar functies vaak wisselen met politieke cycli?

Als je constant blijft trainen en dat elke overheidsambtenaar adequaat geschoold wordt en gewerkt wordt aan hun professionele skills dan maakt op termijn de wisseling niks meer uit. Dus ambtenaren moeten constant geschoold worden.  “

Tijdens de bijeenkomst werd het digitale leerplatform van Skillstown gepresenteerd. Het platform biedt toegang tot meer dan 900 trainingen, variërend van digitale vaardigheden en communicatie tot leiderschap, integriteit, HRM en operationeel management. De meerwaarde zit niet alleen in het grote aanbod, maar vooral in de flexibiliteit. Medewerkers kunnen 24 uur per dag leren, via elk apparaat, en het systeem kan worden aangepast aan de specifieke behoeften van de overheid.

Minstens zo belangrijk is het aspect van kennisbehoud. In een bestuurlijke omgeving waar functies regelmatig wisselen — vaak samenhangend met politieke cycli — gaat waardevolle kennis snel verloren. Een digitaal leerplatform kan helpen om expertise vast te leggen en beschikbaar te houden. Daarmee wordt voorkomen dat beleid telkens opnieuw moet worden opgebouwd vanaf nul. Institutioneel geheugen wordt zo een strategisch instrument.

Het systeem beschikt bovendien over monitoringtools waarmee leidinggevenden de voortgang van medewerkers kunnen volgen. Dat maakt gerichte ontwikkeling mogelijk en stimuleert een cultuur van verantwoordelijkheid. De optie om eigen trainingen te ontwikkelen en te uploaden biedt daarnaast ruimte voor een intern kennisnetwerk. Dit vermindert de afhankelijkheid van externe consultants en versterkt de continuïteit binnen de organisatie.

De minister kondigde aan dat een werkgroep zal onderzoeken welk pakket het best aansluit bij de behoeften van de overheid. Dat is een verstandige eerste stap. Toch ligt de werkelijke uitdaging dieper. Is Suriname bereid de stap te zetten van incidentele cursussen naar een structurele leerarchitectuur? Durft het land te erkennen dat modern bestuur begint bij modern leren?

Zoals Ramsingh het kernachtig formuleerde: een overheid die niet leert, veroudert sneller dan de samenleving die zij moet dienen.

Voor Suriname is de vraag daarom niet óf de overheid moet leren, maar hoe snel en hoe serieus zij die keuze maakt. Want in de wereld van vandaag zijn kennis, vaardigheden en aanpassingsvermogen de belangrijkste bouwstenen van duurzame ontwikkeling.

 Uit eyesonsuriname https://eyesonsuriname.com/de-surinaamse-overheid-die-leert/